Historie

Uit de toespraak van Dirk Buwalda, ter gelegenheid van het 60-jarg bestaan van onze rijvereniging ( 7 november 2009)

Wanneer is het eigenlijk

begonnen.

Ik heb een aantal avonden in de oude notulenboeken rondgeneusd. Prachtige handschriften, de oudste notulen allemaal handgeschreven ca. 1980 werden de eerste notulen van de bestuursvergaderingen getypt. Wat mij opviel in al die zestig jaar is de hoge omloopsnelheid van bestuurders in deze vereniging. Op een paar uitzonderingen na hielden bestuurders het niet lang uit. Blijkbaar is het toch een functie die een hoge stressbestendigheid vraagt.

Het eerste notulenboek van de Sjaerdemaruiters is aangeschaft voor 1 gulden en 10 cent.

De eerst bijeenkomst was een informatieve bijeenkomst op 22 september 1949 in café Saakstra. Daar waren 24 personen aanwezig waarvan 18 bereid waren om mee te werken aan de oprichting.

Er werd een voorlopig comité benoemd die moesten onderzoeken of een vereniging bestaansrecht had. Het voorlopig comité bestond uit de heren D.J. Oosterbaan (voorzitter), B. Steensma en G. Aalbers als secretaris. Op deze bijeenkomst waren eveneens aanwezig de heren Feddema en Anema uit Ferwert. Deze heren waren uitgenodigd om het gezelschap te informeren wat er allemaal komt kijken om een vereniging op te richten.

Uiteindelijk is op 17 oktober de Landelijke Rijvereniging “De Sjaerdemaruiters” Franeker e.o.opgericht op de bovenzaal van café Saakstra.

Er waren 7 vrouwen en 14 heren op deze vergadering aanwezig.

De heer W. Spoelstra was als instructeur aangetrokken. Deze heeft één les gegeven en moest vanwege tijdgebrek de pijp aan maarten geven. De heer L. Stoelwinder heeft vervolgens jarenlang de leden van de vereniging instructie gegeven.

Een van de eerste acties is geweest om een terrein te vinden waar gelest kon worden. Er werd een stuk grond gevonden achter de tuinen in Franeker. Dit was een stuk van een gedempt kanaal behorend aan de “Kanalendienst” De eerste rijles werd gegeven op 7 november 1949. Lang duurde dit niet want het terrein bleek niet genoeg “bestorven “te zijn. De grond golfde onder de voeten van de paarden.

Het eerste bestuur bestond uit de heren F.V. v.d. Zee (voorzitter), G. Aalbers Secretaris, B. Steensma vice voorzitter, J.D. Oosterbaan en mej. N. Schat. Er waren toen 5 bestuursleden op 20 leden.

Lang is gesproken over de naamgeving. Gekozen is uiteindelijk tussen de Froonacker ruiters en De Sjaerdema ruiters. De naam Sjaerdemaruiters werd gekozen met één stem tegen.

De voorzitter besloot deze eerste bestuursvergadering met de volgende woorden

“ De beste wensen voor de jonge rij vereniging, die de liefde voor het paard, het edele dier en trouwe medewerker van de boer, zal vergroten en verdiepen”.

Vervolgens werd op 20 januari 1950 de 2^e ledenvergadering gehouden in café Saakstra te Franeker. Aanwezig waren 6 dames en 14 heren. Dat waren bijna alle leden. Het jongste lid was Klaas Terpstra uit Wijnaldum die zal toen ca. 15 jaar zijn geweest.

Het eerste officiële optreden was op verzoek van de VVV Franeker op 29 juni 1950. De VVV verzocht aan de Sjaerdema’s om een paardendag te organiseren. Dit werd geen succes omdat de deelname gering was. Dit kwam omdat het een tijdlang flink had geregend en de boeren alle volk op het land nodig hadden. Wel werd er een eerste prijs gewonnen met de piramide. Er werd met 5 mannen en één amazone op drie paarden een piramide gevormd.
Er werd toen al een verlies geleden van 400 gulden.

De eerste kleding bestond uit een donkerblauwe broek, een donkerblauwe jas en een donkerblauwe pet (en geen cap) met een wit overhemd.

De vereniging sloot zich aan bij de Koninklijke Federatie van Landelijke rijverenigingen en bij de Friese Bond. Thans regio Friesland van de KNHS.

Er werd besloten om in het winterseizoen elke week op vrijdagavond bijeen te komen om “met betrekking tot de ruitersport geëigende lichaamsoefeningen te doen en de theorie door te nemen onder leiding van de heer Stoelwinder. Dat werd gedaan op de zolder in het huis van secretaris Aalbers. De theorie werd in de huiskamer gegeven.

In 1953 waren de inkomsten 422 gulden en 50 cent en de uitgaven 308 gulden en 4 cent. Een batig saldo van 114 gulden en 46 cent.

De contributie was 15 gulden per jaar in 1958 en thans € 85.00 Van de toenmalige 15 gulden contributie ging 6 gulden naar de federatie en een rijksdaalder naar het krantje. Zodat er voor de vereniging nog 6 gulden en 50 cent overbleef . Totaal leden geld op 20 leden was dus 130 gulden per jaar dat is omgerekend ca. € 60.00

In onze huidige exploitatie zijn de inkomsten anno 2009 € 122.000 en de uitgaven ca. € 120.000.

Een verschil met de hedendaagse ruitersport en vroeger is het vervoer. Bijna iedereen heeft nu een trailer of zelfs een kleine of grote vrachtwagen. In de jaren vanaf de oprichting tot ca. 1980 werden alle paarden vervoerd in een grote veewagen. Bijna niemand had een paardentrailer. Wat dat aangaat kennen we onze eigen rijkdom niet. Ook een grote rijhal zoals wij nu metelkaar bezitten was ondenkbaar

Zoals u weet heten wij de Sjaerdema Liauckemaruiters. Dat is niet altijd zo geweest. De Liauckemaruiters komen oorspronkelijk uit de dorpen Pietersbierum, Sexbierum en omstreken. In 1983 is er voor het eerst formeel in een overleg gesproken over samenwerking. Voorzitter van de Liauckemaruiters was Jelle Hoeksma die bij ons ment. In eerste aanleg ging het om activiteiten van beide verenigingen. Daartoe werd een gezamenlijke activiteitencommissie opgericht.

Wanneer de Liauckemaruiters oorspronkelijk zijn opgericht heb ik niet kunnen achterhalen. Wel is bekend dat de vereniging dat de vereniging op 15 september 1979 is heropgericht.

In de bestuursvergadering van de Liauckemaruiters op 22 oktober 1984 is er gestemd over samen gaan met de Sjaerdemaruiters. Er waren 4 bestuursleden voor en 3 tegen. Op 7 november 1985 is het formeel Sjaerdema Liauckemaruiters geworden. Ons erelid Tineke Oosterbaan heeft mede aan de wieg gestaan van deze ontwikkeling.

Daarna gaat alles zijn gangetje, Vermeldenswaard is nog dat in de bestuursvergadering van 11 december 1991 is besproken of de club een andere naam moet hebben. Men vond de naam te lang en in andere verenigingen konden ze de naam niet goed uitspreken. Na veel gekrakeel is het gebleven zoals het was tot op de dag van vandaag.

De club heeft lang op Bloemketerp gezeten. Velen van ons hier kunnen zich dat nog goed herinneren. Op Bloemketerp stond ook een clubhuis. Dat is op 1 maart 1992 afgebrand. Volgens de politie vermoedelijk door brandstichting.

Via Bloemketerp is de club uiteindelijk op dit terrein gekomen. Het Tiksel, waar nu Antonio en Liesbeth wonen, was eerst de plek waar de Sjaerdema Liauckemaruiters zich vestigden. Een rijbak werd aangelegd. Het psychiatrisch ziekenhuis had hier een zogenaamde ballon staan waar patiënten paardrijles kregen naar ik meen op IJslanders. Leden van onze vereniging hebben daarin ook gereden.

In 2002 is de grote wedstrijdhal opgericht. De meesten hier kennen de bijzonderheden en de storm die zorgde voor een ramp toen alle staande houten spanten omgingen. Het is een prestatie van formaat geweest van het toenmalige bestuur onder voorzitterschap van Sita v.d. Wal Steinvoorn om te komen tot oprichting van een rijhal met kantine.

Er waren in die jaren ca. 130 leden lid van onze vereniging.

Toen ik in 2005 voorzitter werd waren er al ideeën over een tweede rijhal. Die ideeën werden vooral gevoed door het natte weer tijdens de wintermaanden. Als we een wedstrijd hadden en het was nat dan stond ik s’morgen om half zes al klaar met de dompelpomp. Geulen graven om het water naar een plek te leiden. Dat heeft twee jaar geduurd. Toen was het 2007 en is onze tweede hal op 11 oktober in gebruik genomen. Een gouden greep. Weerstand was er ook. Ik weet wel dat sommigen met een vingertje naar het voorhoofd wezen.

Maar ons bestuur stond als één man achter onze plannen. We mogen trots zijn op deze twee rijhallen, Onze accommodatie met 5 hectare grond, een prima parkeerterrein en een fantastisch vrijwilligers korps. We hebben het gered en zijn vanaf 1 januari 2007 van 139 leden gegroeid naar een ledenbestand van 190. Samen met de menvereniging zijn we de grootste echte statutaire vereniging in Friesland.

En daar zijn wij allemaal

erg trots op.